انسان ها میتوانند دوست های زیادی داشته باشند حتی یک دوست بی جان.مثلا یکی از دوست های بی جان من یک کوسنی است که شکلی به صورت استوانه دارد.این دوست من در هر لحظه ای همراه من است و تنهایم نمیگذارد.وقتی میخواهیم بخوابم بغلش میکنم و خوابم میبرد.زمانی که این شب های غریب می آیند و برای من احساس تنهایی و غم به وجود می آورند،کوسنم را بغل میکنم و آرام آرام گریه میکنم و او هم با دست های نرم و مهربانش اشک هایم را پاک میکند و من را آرام میکند و… این دوست های بی جان از بعضی از دوستانی که آدم هستند خیلی بهترند.دوست بی جان رازدار توست،همیشه همراه توست و تنهایت نمیگذارد،دوست های عادی روزی تو را ترک و فراموشت میکند اما دوست های بی جان تا آخر عمر همراهت هستند،هر وقت که بخواهی بی دریغ به تو کمک میکند،درست است که حرف نمیزند اما خیلی خوب آرامت میکند.من دوست های بی جانم را بیشتر از بعضی از دوست های آدمم دوست دارم.